เพราะเขาคือ...วิศวกร
 นี่คือจุดสุดยอดแห่งวิชาชีพ “เริ่มจากความระทึกใจในการขีดเขียนจินตนาการ
โดยอาศัยหลักวิทยาศาสตร์ลงบนแผ่นกระดาษ แล้วนำออกสู่ความเป็นจริงในรูปกระกอบ
ของ ศิลา โลหะ มวลสาร หรือ พลังงาน แล้วนำอาชีพการงานมาสู่มวลชน
แล้วยกมาตรฐานการครองชีพ เพิ่มความสะดวกสบายให้มวลมนุษย์
นั่นแหละ คือคุณอันสูงสุดของวิศวกร”
 จุดเด่นของอาชีพวิศวกร เมื่อเทียบกับวิชาชีพอื่นนั้น งานของเขาจะถูกเปิดเผย
อยู่ในที่ที่ทุกคนจะมองเห็นได้ง่าย เขาจะทำงานเป็นขั้นตอน เป็นรูปร่าง แน่ชัด
เขาไม่สามารถจะเผาความผิดพลาดไว้บนเชิงตะกอนเยี่ยงแพทย์ เขาไม่สามารถจะเถียงบ้าน้ำลาย
หรือโยนความผิดให้กับผู้พิพากษาเยี่ยงทนายความ เขาไม่สามารถจะบังจุดด้อยของแบบแปลน
ด้วยการห้อมล้อมของพฤกษชาติน้อยใหญ่ หรือพันธุ์ไม้เลื้อย เช่นสถาปนิก เขาไม่สามารถยัดเยียด
ความผิดพลาดให้ฝ่ายตรงข้ามแลหวังว่าประชาชนจะลืมเลือนไปในที่สุด เยี่ยงนักการเมือง
 อันวิศวกรนั้น เขาไม่สามารถปฏิเสธ สิ่งที่ตนสร้างขึ้นเองได้ ถ้างานนั้น ไม่สัมฤทธิ์ผล
เขาจะถูกตราหน้าไปตราบกาลนาน มิเหมือนแพทย์ อาชีพเขามิได้อยู่บนผู้อ่อนแอ
มิเหมือนเหล่าขุนศึก การฆ่าทำลายมิใช่เขา มิเหมือนทนายความ เขามิได้ยึดการต่อล้อต่อเถียงเป็นสรณะ
งานหลักของวิศวกร คือ ผู้ขัดเกลาประคบประหงมและสร้างเสริมหลักวิทยาศาสตร์ ให้ความมีชีวิตชีวา
และให้ความสะดวกสบาย และความหวัง และแน่นอนที่สุด เมื่อปล่อยเวลาผ่านพ้นไป หมู่ชนจะพากันลืม
วิศวกรผู้สร้างนั้นเสีย หรือแม้ไม่เคยรู้จักแต่แรกด้วยซ้ำ คนอาจรู้จักแต่นักการเมือง ที่จารึกชื่อลงบนแผ่นงานนั้น
คนอาจพากันยกนิ้วให้นายทุนผู้จัดหาเงินของคนอื่นด้วยซ้ำมาจัดสร้าง สำหรับตัววิศวกรเองนั้น
เขามองเพียงถึงผลสะท้อนต่างๆ ของงานที่ได้สร้างไว้ด้วยความภาคภูมิใจยิ่ง ซึ่งน้อยนักที่วิชาชีพจะรู้ถึง
ความรู้สึกเยี่ยงนี้ได้ เหลือเพียงคำวิจารณ์ของของเพื่อนร่วมวิชาชีพเท่านั้น ที่จะให้ความหมายต่อเขา
 วิศวกรเมื่อทำงานต่างๆ ให้แก่สังคม เขาจะได้เพียงปรัชญาแห่งความภาคภูมิใจต่อตนเอง
เขาเป็นพลังทางเศรษฐศาสตร์และสังคมอย่างมหาศาล แต่น้อยนักที่คนจักมองเห็น
ทุกคราที่เขาประดิษฐกรรมขึ้นมาใหม่ มันจะมีผลสร้างอุตสาหกรรม ซึ่งจะมีผลสร้างงาน
จักเสริมมาตรฐานการครองชีพของมวลมนุษย์ให้สูงขึ้น  ในการทำเยี่ยงนี้จะมีผลกระทบกระเทือนต่อสิ่งที่มีอยู่เดิม
อาจต้องเปลี่ยนแปลงกฎข้อบังคับใหม่ ทำให้การเอารัดเอาเปรียบที่มีอยู่ลดลง
  เขาคือ อัศวินม้าขาวผู้แก้ไขระบบผูกขาดอย่างเด็ดขาด และปรับความเฉลี่ยความสมบูรณ์พูนสุข
ให้แก่คนในชาติอย่างแท้จริง
ถอดความจาก เดอะ เมมโมรี ออฟ เฮอเบิร์ต ฮูเวอร์เยียร์ ออฟ แอดเวนเจอร์ ,
1857-1920 หน้า 132-134 ( นิวยอร์ค : เดอะแมคมิแลนด์ คัมปะนี 1951)